bg image

Jalan Raya Pos – Section 1

Jalan Raya Pos

De Grote Postweg

Op zoek naar hoe het koloniale verleden nog doorklinkt in het hedendaagse Indonesië

Jalan Raya Pos – Section 2

Speelt het roerige koloniale verleden nog een rol in het moderne Indonesië? Met deze vraag in het achterhoofd fiets ik over de alleroudste koloniale weg op Java: de Jalan Raya Pos of de Grote Postweg. Tijdens een 3.500 kilometer lange fietstocht leg ik het dagelijks leven vast op en langs deze meer dan tweehonderd jaar oude route. Ik neem je mee op een zoektocht naar koloniale overblijfselen. Onderweg schrijf ik brieven aan mijn Indische oma. Ik vertel haar over het moderne Indonesië, dat zij noodgedwongen achter heeft moeten laten nadat Indonesië onafhankelijk werd van Nederland.  

Impressie van het fotoboek (3min)

bestelknop-150x45

Het Jalan Raya Pos fotoboek is te bestellen op www.jalanrayapos.nl

De Jalan Raya Pos op Java

De Jalan Raya Pos op het Indonesische eiland Java is 1100km lang.

 

 

Tangerang, 10 augustus 2015

Lieve Anna, Jij moet toch weten hoe mooi de Indonesische sawa’s kunnen zijn. De uitgestrekte rijstvelden als leuke trappetjes tegen een berg aan, bieden een vreedzame aanblik. Maar net als Nederland wil ook Indonesië vooruit. En dan moeten mooie dingen soms plaatsmaken voor iets wat echt geld oplevert. Dan komen er voor de sawa’s waar we zo van houden wegen en industrieterreinen in de plaats. De vooruitgang heeft geen boodschap aan schoonheid. Als de bouwzucht zo doorgaat, is er straks nauwelijks nog plek om iets te verbouwen dat over de nieuw aangelegde wegen vervoerd kan worden. Hoeveel wegen er ook gebouwd worden op Java, druk zal het blijven. Zeker in een stad als Jakarta is het achteraan aansluiten in de file. Ook ik als fietser moet tussen de uitlaatgassen wachten, tot de homp motoren en auto’s in beweging komt. De Jalan Raya Pos is al lang geen pittoreske, koloniaal uitziende route meer. Het is een doorgaande stinkweg, waarop een groot deel van de Javaanse economie draait. Zonder weg geen vervoer, geen vooruitgang. Deze verkeersader is één grote koloniale erfenis, waaromheen het moderne Indonesië is ontstaan. Aan de weg zelf is weinig meer terug te zien van de koloniale geschiedenis. Maar soms, verscholen tussen metershoge struiken en bomen, kun je nog een stukje koloniaal Indonesië zien. Op een muur van een verlaten fort lees ik bijvoorbeeld: “Mijn bloed is rood, vriend. Het zal nooit meer bezet worden.” Liefs uit Tangerang, Eric
Bandung, 23 augustus 2015 Lieve Anna, Ik ben in Bandung. De stad waar jij in 1922 bent geboren. Toen jij vijf jaar was klonken voor het eerst de woorden “Hallo Bandung”, over de radioverbinding tussen Radio Malabar en het twaalfduizend kilometer verderop gelegen Radio Kootwijk op de Veluwe. Hier boven op de 1.350 meter hoge berg van Radio Malabar hing ooit de grootste antenne ter wereld. Vijf draden, met elk een lengte van twee kilometer, waren als een web tussen de bergkammen gespannen. De weg naar Radio Malabar ging stijl omhoog, Anna. Zeker het laatste stuk was lastig. Er lagen alleen losse stenen, waardoor je makkelijk uitglijdt met de fiets. Je zou kunnen denken dat geen mens hier komt. Maar eenmaal boven was het een drukte vanjewelste. Bussen, auto’s en motoren stonden drie rijen dik geparkeerd. Ook die moesten over die glibberweg naar boven zijn gekomen. Boven op de berg waren eetstalletjes en er was zelfs een camping met tentjes. Achter de camping lag Radio Malabar tussen de struiken verscholen. Of beter: wat ooit Radio Malabar was. Aan het einde van de Japanse bezetting -rond 1945- is dit zendstation volledig verwoest. Het is niet duidelijk door wie. Door de Japanners of de Indonesische vrijheidsstrijders. De bezoekers van vandaag leken geen aandacht te besteden aan de ruïne en haar geschiedenis. Ze hadden alleen oog voor de zwemvijver een stukje verderop. Liefs vanuit jouw geboortestad, Eric
 

Jalan Raya Pos – Section 3